ศาสนาคริสต์ ได้เข้าไปในประเทศเวียดนาม   ตั้งแต่ ค . ศ . 1533-1659 โดยธรรมทูตจากโปรตุเกส   สเปน อิตาลี ฝรั่งเศส
และญี่ปุ่น บรรดาธรรมทูตได้ประดิษฐ์การเขียนภาษาเวียดนาม   โดยใช้พยัญชนะโรมัน ค . ศ . 1659-1802  เป็นช่วงการอบรม
ทางวาติกันได้ตั้งสังฆมณฑลสองแห่ง มีพระสงฆ์ 121 องค์ และสัตบุรุษ   320,000 คน ใน ค . ศ . 1640  ราชวงค์นูเยน  
ไม่พอใจพ่อค้าชาวสเปน   และได้ฆาตกรรมมิสชันนารี่สองคน ค . ศ . 1645 คุณพ่ออล็กซานเดอร์ เดอ โรด   ถูกขับไล่จากเวียดนาม  
และสัตบุรุษชาวเวียดนาม   ที่ Dinh Cat ถูกฆาตกรรม มีการเบียดเบียนชาวคาทอลิกเวียดนามเป็นระยะ  

       ปี ค.ศ.1789 เมื่อคาทอลิกเวียตนามถูกเบียดเบียนโดยคำสั่งของพระเจ้า Canh Thinh คาทอลิกหลายคนจากเมืองกว๋างตริ
( Quang Tri) ที่อยู่ตอนกลางของเวียตนามได้พากันอพยพเข้าไปลี้ภัยในป่าลึก ที่มีชื่อเรียกว่า " ลาวาง " ชื่อนี้คงจะเพี้ยนมาจาก
ชื่อของพืชที่ขึ้นอยู่แพร่หลายในบริเวณดังกล่าว แต่ก็มีบางคนให้ข้อสังเกตว่า ชื่อ " ลาวาง " น่าจะมาจากคำพื้นเมืองของที่นั่นที่แปลว่า
ร้องตะโกน บรรดาคาทอลิกที่พากันหนีการเบียดเบียนนั้นต้องเผชิญกับความหนาวเย็น ความหิว เจ็บป่วย และความกลัวภัยจากสัตว์ร้าย
ในป่า กระนั้นก็ตามพวกเขาต่างก็เตรียมตัวพร้อมที่จะตายเป็นมรณสักขีมากกว่าหนึ่งแสนคน

         การประจักษ์ครั้งแรก ของแม่พระแห่งลาวาง ( La Vang)  แก่ชาวเวียดนามอยู่ในระหว่างการเบียดเบียน ค . ศ . 1798 กษัตริย์สั่งให้ต่อต้านชาวคาทอลิก ทำลายวัดและสามเณราลัย   หลายคนจึงหนีเข้าป่าใกล้เมืองกว๋างตรี พบกับความหิว เจ็บป่วย
อากาศหนาว สัตว์ป่า และความอดยาก   ตอนกลางคืนพวกเขารวมกันสวดสายประคำและภาวนา คืนหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังชุมนุมกัน
เพื่อภาวนาอยู่นั้น รอบกายมีแสงเรืองรอง พระนางสวมอาภรณ์ยาวคลุมกายและอุ้มเด็กเล็กๆ ในวงแขน  มีฑูตสวรรค์สององค์อยู่ข้างๆ
ทุกคนที่นั่น เห็นและพวกเขาต ่ างก็บอกกันว่านางคือ พระแม่เจ้า พระนางได้กล่าวคำปลอบประโลม และให้กำลังใจแก่พวกเขา ทั้งบอก
ให้พวกเขาเอาใบไม้ในบริเวณนั้นมาต้มกินเป็นยารักษาโรค พระนางยังสัญญากับพวกเขาว่า จะวอนขอพระเจ้าสำหรับทุกคน ที่มาที่นั่น
เพื่อภาวนา พระนางได้ปรากฎกายในที่ดังกล่าวอยู่เสมอๆ   ตลอดพวกเขาจึงสร้างวัดน้อยและตั้งแต่นั้นมาเริ่มมีคนไปแสวงบุญเรื่อยๆ
ระยะเวลาเกือบร้อยปีของการเบียดเบียนศาสนา

          ช่วงเวลานี้เองที่ชื่อของพระนางได้แพร่หลายไปทั่ว แม้ว่าสถานที่ดังกล่าวจะเป็นป่าทึบในแถบภูเขาสูง ระยะทางไกลมีอันตราย
นานาชนิด แต่ผู้คนทั่วไปก็ยังคงหาทางไปให้ถึง เพื่อจะได้แสดงคารวะต่อพระแม่แห่งลาวาง ผู้แสวงบุญพากันไปที่นั่นทุกๆ ปี
แม้จะมีการเบียดเบียน และต่อต้านก็ตาม

        การเบียดเบียนศาสนาสิ้นสุดลงในปี ค . ศ . 1884 ในปี ค . ศ . 1886 พระสังฆราชกัสปาร์ ประมุขท้องถิ่นได้สั่งให้สร้างวัดน้อย
เพื่อถวายเกียรติแด่พระแม่แห่งลาวาง โดยใช ้ เวลา 15 ปีจึงแล้วเสร็จ   และมีพิธีฉลองในวันที่ 6-8 สิงหาคม ค . ศ . 1901 มีผู้มาร่วมงานมากกว่า 12,000 คน พระสังฆราชประกาศให้แม่พระแห่งลาวางเป็นองค ์ อุปถัมภ์ของชาวคาทอลิกเวียดนาม

        ใน ค .ศ .1928 ได้มีการสร้างโบสถ์ใหม่เป็นสักการสถานแม่พระระดับชาติ และพระสันตะปาปา ยอห์นที่ 23 ได้ยกฐานะของ
สักการสถานแห่งนี้ขึ้นเป็นวิหาร ( Basilica) แต่ถูกทำลายในปี 1972  ระหว่างสงครามเวียดนาม และเนื่องจากนโยบายของสาธารณรัฐ
สังคมนิยมเวียตนาม ที่ไม่เอื้อต่อเสรีภาพทางศาสนา วิหารแห่งนี้จึงยังไม่ได้รับอนุญาตสร้างขึ้นใหม่ กระนั้นก็ตาม ผู้แสวงบุญก็ยังคง
เดินทางไปสักการสถานแห่งแม่พระลาวางมากขึ้นเรื่อยๆ

      วันที่ 19  มิถุนายน   ค . ศ . 1988 พระสันตะปาปา ยอห์น ปอลที่ 2 ได้ถวายเกียรติแด่แม่พระแห่งลาวาง ในระหว่างพิธีแต่งตั้ง
นักบุญมรณสักขี 117 องค์แห่งเวียตนาม พระองค์ได้ประกาศย้ำอย่างเปิดเผยถึงความสำคัญของพระแม่เจ้าแห่งลาวาง และยังได้
แสดงความปรารถนา ที่จะบูรณะมหาวิหารแม่พระแห่งลาวาง โอกาส 200 ปีแห่งการประจักษ์ ในเดือนสิงหาคม 1998

       แม่พระลาวางเป็นแรงบันดาลใจแก่ผู้ทนทุกข์เพราะความเชื่อ ขอให้เราภาวนาและ   พลีกรรมเพราะรักความเชื่อ ร่วมพระทรมาน
ของพระคริสตเจ้า พระสันตะปาปา ยอห์น ปอลที่ 2 ทรงกล่าวว่า   “ เวลาไปแสวงบุญที่สักการสถานแม่พระแห่งลาวาง ซึ่งเป็นที่รักยิ่ง
ของสัตบุรุษชาวเวียดนาม   ผู้แ สวงบุญไปมอบความปิติและความทุกข์   ความหวังและการทนทุกข์ ขอพระพรสำหรับครอบครัว  
ประเทศ   ให้ประชาชนมีสันติสุข   ความเป็นพี่น้อง และความสมานฉันท์ เพื่อชาวเวียดนามจะรวมกันยิ่งขึ้นทุกวัน เพื่อสร้างโลกให้มี
คุณค่าชีวิตจิตและศีลธรรม ขอให้แต่ละคนได้รับการยอมรับ เพราะศักดิ์ศรีบุตรของพระเป็นเจ้า ขอให้มีเสรีภาพ   และในฐานะบุตรต่อ
พระบิดาเจ้าสวรรค์ผู้ “ ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตา ” ( อฟ . 2:4)