ระลึกถึง


            มารีอา เป็นหญิงสาวที่อาศัยอยู่ที่เมืองมักดาลา ในแคว้นกาลิลี ได้เข้ามารับใช้พระเยซูคริสตเจ้าหลังจากที่พระองค์ได้ทรงรักษานาง
ให้หายจากโรคปีศาจสิงแล้ว ( ลก 8:2 ) เธอได้มีส่วนในการปลงพระศพของพระเยซูเจ้า และเป็นคนแรกที่ได้รู้จักพระผู้ได้ทรงกลับคืนชีพ ( ยน 20:11-18 )

          พิธีกรรมใหม่ของพระศาสนจักรได้พยายามชี้แสดงให้เห็นว่า “ นักบุญมารีอา มักดาเลนา” เป็นผู้โชคดีคนแรกที่ได้เป็นประจักษ์พยานถึง
การเสด็จกลับคืนชีพของพระคริสตเจ้า แก่บรรดาพี่น้องและเป็นพระเยซูเจ้าเองที่ได้ส่งนาง ไปบอกเรื่องนี้แก่บรรดา พีน้องของพระองค์ด้วย
( บรรดาอัครธรรมทูต )

          เนื่องจากท่านนักบุญมีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 1 ท่านเป็นหญิงที่มีรูปงามและมีความภาคภูมิใจในตนเองเป็นอย่างยิ่ง
แต่หลังจากที่ท่านได้พบกับพระเยซูเจ้าในครั้งกระนั้น ท่านก็ได้รู้สึกสำนึกผิดเป็นอย่างยิ่งในชีวิตท ี่ ดำเนินในหนทางบาปของท่าน
และเมื่อพระเยซูเจ้าเสด็จไปเสวยอาหารค่ำที่บ้านของเศรษฐีที่ชื่อซีโมน ท่านนักบุญได้มาร่ำไห้อยู่แทบพระบาทของพระเยซูเจ้า
ชะโลมพระบาทพระองค์ด้วยน้ำมันราคาแพงและเช็ดพระบาทด้วยผมของตนเอง

          ผู้คนต่างประหลาดใจที่พระเยซูเจ้าทรงอนุญาตให้หญิงคนบาปคนนี้เข้ามาต้องพระวรกายของพระองค์
แต่พระผู้เป็นเจ้าทรงเห็นเข้าไปถึงภายในจิตใจของเธอ จึงทรงตรัสว่า “ บาปของเธอได้รับการอภัยแล้ว เพราะเธอรักมาก”
พระองค์ยังได้ทรงตรัสกับท่านนักบุญด้วยอีกว่า “ ความเชื่อช่วยให้เธอรอดแล้ว จงไปเป็นสุขเถิด” และเมื่อพระเยซูเจ้าทรง
ถูกตรึงกางเขน ท่านนักบุญก็ยืนอยู่ที่กางเขนด้วยอย่างกล้าหาญ คิดถึงแต่พระมหาทรมานของพระองค์ จึงไม่น่าสงสัยเลยว่าทำไมพระเยซูจึงได้ตรัสว่า
“ เธอรักมาก” หลังจากที่พระศพของพระเยซูเจ้าได้รับการบรรจุไว้ในพระคูหา ท่านนักบุญได้ไปที่พระคูหาเพื่อชะโลมพระศพ แต่ไม่พบพระศพของพระเยซูเจ้า
ท่านจึงได้ร่ำไห้ แต่เมื่อท่านเห็นชายคนหนึ่งที่ท่านคิดว่าเป็นคนสวน และถามเขาว่าคนเขานำเอาศพของพระอาจารย์เจ้าไปไว้ที่ไหน
ทันทีที่ชายนั้นเอ่ยออกมาว่า “ มารีย์” ท่านก็จำได้จากเสียงที่ท่านคุ้นเคยว่าชายคนนั้นเป็นพระเยซูเจ้าเอง พระองค์ทรงกลับเป็นขึ้นมาจากความตาย
และพระองค์ก็ทรงเลือกนักบุญมารีอา

           มักดาเลนาในฐานะผู้ที่เป็นคนบาปซึ่งสำนึกผิดและกลับใจให้เป็นผู้รับการประจักษ์หลังการกลับคืนพระชนมชีพของพระองค์เป็นคนแรก
ท่านนักบุญนั้นก็คือหญิงคนบาปที่พระเยซูทรงขับปีศาจเจ็ดตนออกไปดังที่มีบันทึกไว้ในพระวรสารของนักบุญลูกา และเป็นผู้ที่อยู่แทบเชิงไม้กางเขน
และได้รับการประจักษ์จากพระเยซูเจ้าเป็นคนแรกหลังจากที่พระองค์ทรงกลับคืนพระชนมชีพแล้ว

มีผู้รู้บางตำรากล่าวไว้ อย่างไม่เป็นทางการอีกว่า*

          หลังจากเหตุการณ์สิ้นพระชนม์ของพระเยซูเจ้า 14 ปี ท่านนักบุญได้ถูกพวกยิวจับลงเรือที่ไม่มีทั้งใบเรือและไม้พาย พร้อมกับนักบุญลาซารัส นักบุญมาร์ธา
นักบุญมักซีมิน นักบุญซีโดนีอุส สาวใช้ที่ชื่อเซรา และศพของนักบุญอันนา มารดาของพระนางพรหมจารี ลอยออกทะเลและไปขึ้นฝั่งที่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส
ซึ่งท่านได้ใช้ชีวิตในบั้นปลายด้วยการเพ่งพิศภาวนาในถ้ำที่รู้จักกันในชื่อ “ แซงต์เบาม์ ( Saint-Baume )” ที่นั่นท่านได้รับศีลมหาสนิทเป็นอาหารเพียงอย่างเดียว
จากทูตสวรรค์ และท่านได้เสียชีวิตลงเมื่อมีอายุได้ 72 ปี