วิทยุชุมชนคนของแผ่นดิน FM.103.75 MHz. คลื่นชุมมชนฮิตร้อยเปอร์เซ็นต์ " ฟังทุกวัย สุขใจทุกวัน "

        วันนี้ผมเก็บกลอนบทเก่ามาอ่าน ทำให้ นึกถึงวันเก่าๆ ขึ้นมาจับใจ แม้วัยจะล่วงผ่านมาแล้วหลายปี
เมื่อปี 2532 ผมเริ่มต้นออกเผชิญโลกกว้าง หลังจบมัธยมหก มีความคิดเพียงอย่างเดียว คือต้องทำงานเพื่อให้มีเงิน เพื่อจะได้เรียนต่อ
แต่ผมก็ไม่รู้ว่าอะไรคือโอกาส ผมได้แต่อธิษฐานและวิงวอนต่อแม่พระ ขอให้ได้มีโอกาส เรียน จบ และกลับบ้าน เพื่อนที่มาเผชิญโชคในเมืองหลวง
ที่ล้มหายตายจากทั้งที่ยังหนุ่มแน่นก็มี   ที่เหลือ ก็บอกว่า ผมบ้า จะอยากกลับไปอยู่ทำไมบ้านนอก
         เขาจะรู้หรือไม่ว่า คนที่เรียนจบ แล้วพลัดพรากจากอ้อมอกของพ่อแม่ ห่างจากญาติพี่น้อง ห่างไกลจากบ้านที่เติบโตมา ต้องต่อสู้ ดิ้นรน เพื่อให้ตนเอง
อยู่ได้ อยู่่รอด จะต้องเดียวดาย สักเพียงไร....

        ผมโชคดี    ทั้งๆ ผมที่ไม่รู้ตัว ว่า พระเจ้าให้โอกาสผม พระองค์ให้ผมทั้ง้เวลาและโอกาส โดยที่ผมไม่มีโอกาสรู้ และไม่คิดด้วยซ้ำว่า คำ่อธิษฐานของ
ผม พระองค์จะเหลียวแล....

       ผมทิ้งเงิน ทิ้งงานและทุกอย่างในเมืองใหญ่ กลับบ้านมือเปล่า พร้อมค่าตอบแทนเงินเดือนๆ สุดท้ายเพื่อกลับบ้าน กลับทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่า เราจะต้องเริ่มต้นชีวิต
อย่างไร ????

      เกือบปี ที่พระองค์เฝ้ามอง และดูว่าผมจะท้อแท้หรือไม่ ...... ที่สุด พระองค์ก็ไม่ทอดทิ้งผม
อีกไม่กี่ปีที่บ้านเกิด พระองค์ให้ทั้งความสุข  ที่ผมหาจากที่ไหน ในโลกใบนี้ไม่ได้ นอกจากบ้านเกิด.....
พระองค์ให้ทั้งการศึกษา และความรู้ โดยที่ผมเองก็ไม่รู้ว่า ทำไมผมจึงเกิดมาโชคดีอย่างนี้ ....
แล้วผมจะไม่ยอมบอกและแบ่งปันบ้างเชียวหรือ.....

“ กลับถิ่นเรา... เถิดเยาวชน”

 เม็ดฝน หยดย้อย ไหลหยาด       ทิ้งคราด อีกไถ ผ้าถุง
หอบหิ้ว ห่อผ้า พะรุง                     เข้ากรุง ทิ้งทุ่ง งานนา

ความหวัง กอบกำ เงินเก็บ              ทนเจ็บ ใจกาย นายด่า
ขอเพียง พ้นได้ ชายคา                      บ้านนา ไผ่ฟาก จากมุง

เม็ดฝน หยดหยาด สาดซ้ำ                 พร่ำพร่ำ เอ่อท้วม บ้านทุ่ง
หนุ่มสาว ทิ้งนา เข้ากรุง                      ปล่อยทุ่ง ทิ้งไร่ ไถเคียว

จวบจน เม็ดฝน หมดหยาด               ลมพัดไผ่พาด ยอดเกี่ยว
เอนลู่ ไหวลม กลมเกลียว                        พลิ้วเพรียว เรียวกอ แผ่ไกว

ลมหนาว พราวพัด ซัดพลิ้ว                รอยริ้ว หนุ่มสาว กลิ่นไถ
คืนนา ยังร้าง ห่างไกล                       เพราะใจ ใฝ่ฝัก รักกรุง

ความหนาว แผ่ซ่าน บ้านป่า         ทั่วไร่ ท้องนา ถิ่นทุ่ง
พ่อแม่ ปู่-ย่า ป้าลุง                            จะอยู่ ข้ามรุ่ง ได้อย่างไร

วอนเถิด หนุ่มสาว บ้านป่า                กลับถิ่น เถิดหนา คืนไร่
ย่า-ปู่ จะอยู่กิน อย่างไร                         หากสิ้นคน เห็นใจ ดูแลฯ

*******************************************************************