กล่าวกันว่า เดือนตุลาคมเป็นเดือนที่กรุงโรมอากาศดีที่สุด ซึ่งนอกจากจะเป็นเดือนแม่พระแห่งสายประคำแล้ว
ยังเป็นเดือนที่มหาวิทยาลัยต่างๆ เปิดปีการศึกษา นั่นหมายความว่าช่วงเวลาแห่งความยากลำบาก
สำหรับบรรดานักศึกษาทั้งหลายในโรมได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ดังนั้น เพื่อเป็นการช่วยเหลือและให้กำลังใจซึ่งกันและกัน
จึงมีธรรมเนียมการพบปะและมีพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณร่วมกัน แต่ปีการศึกษาใหม่นี้ดูจะพิเศษกว่าทุกปี เพราะมีเป้าหมายที่   ซานโจวานนี โรตอนโด (San Giovanni Rotondo) เพื่อไป แสวงบุญคุณพ่อปีโอร่วมกัน

        ปีการศึกษา 2008-2009 กลุ่มพระสงฆ์ไทยในโรมมีสมาชิกใหม่ ได้แก่ คุณพ่อวราศักดิ์ โคธิเสน จากสังฆมณฑลอุดรธานี เรียนวิชากฎหมายพระศาสนจักรที่อูร์บานิอานา, คุณพ่อพรศักดิ์ ชื่นจิตอภิรมย์
จากอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ เรียนวิชาการอภิบาลครอบครัวที่ลาเตลัน, คุณพ่อสันติ ปิตินิจนิรันดร์
จากสังฆมณฑลนครสวรรค์ เรียนวิชาการอบรมที่ซาเลเซียน และ  นางสาวอรุณประภา สุขกสี
จากสังฆมณฑลนครราชสีมา เรียนวิชาคำสอนที่อูร์บานิอานา อีกคนคือ คุณพ่อวินัย เปลี่ยนบำรุง ที่ปรึกษาคณะรอยแผลศักดิ์สิทธิ์ที่กรุงโรม เรียนวิชากฎหมายพระศาสนจักรที่เกรโกเรียนรายหลังนี้ลงเรียน
ในสาขาใหม่ เพิ่มอีกใบตามคำแนะนำของ มองซิญอร์ วิษณุ ธัญญอนันต์ รองเลขาธิการ สมณกระทรวงเสวนา
ระหว่างศาสนา สมาชิกใหม่รายล่าสุดและเป็นพี่ใหญ่ของกลุ่ม

 

            การเดินทางไปแสวงบุญในครั้งนี้ นับเป็นความโชคดีที่มีพระสังฆราชโจเซฟ ประธาน   ศรีดารุณศีล ประมุขสังฆมณฑลสุราษฏร์ธานี ผู้แทนสภาพระสังฆราชแห่งประเทศไทย
และอาจารย์ชัยณรงค์ มณเทียรวิเชียรฉาย ที่มาประชุมสมัชชาพระสังฆราช ครั้งที่ 12
เรื่อง “พระวาจาของพระเจ้าในชีวิตและพันธกิจของพระศาสนจักร”
ระหว่างวันที่ 5-26 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ที่วาติกัน ร่วมเดินทางไปด้วย
โดย กำหนดเวลานัดหมายรวมตัวกันใกล้สถานีรถไฟแตร์มินี (Termini) ใจกลางกรุงโรม เวลา 06.00 น. แต่กว่าทุกคนจะพร้อมและออกเดินทางได้ก็เกือบเจ็ดโมงเช้า

 

ซานโจวานนี โรตอนโด
       คณะของพวกเรามุ่งหน้าสู่ซานโจวานนี โรตอนโด เมืองอันเป็นที่ตั้งของอารามแม่พระแห่งพระหรรษทาน
( La Madonna della Grazia) ของคณะภราดาน้อยกาปูชินบ้านของคุณพ่อปีโอ ไปตามทางด่วนเรียบชายฝั่ง
ทะเลอาเดรียติก มุ่งหน้าลงใต้ จนกระทั่งถึงซานโจวานนี โรตอนโดตอนใกล้เที่ยงมองเห็นโรงพยาบาล
ที่คุณพ่อปีโอสร้างแต่ไกล แต่เนื่องจากมีผู้มาแสวงบุญเป็นจำนวนมากต้องเข้าคิวรอขึ้นรถตู้ไปอีกทอดหนึ่ง
คุณพ่อเอกมัย เหลือหลาย คณะภราดาน้อยกาปูชินในฐานะผู้ประสานงานต้องทำงานหนักกว่าที่ทุกคนจะรวมตัวกัน
และไปถึงที่หมาย เมื่อไปถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากคุณพ่อแซร์โจ อันตริอ๊อตโต (Sergio Antriotto)
ซึ่งเคยไปเป็นมิชชันนารีที่ประเทศไทย

 

ซานโจวานนี โรตอนโด
          เป็นเมืองหนึ่งในจังหวัดฟอจจา ( Foggia ) แคว้นปูเลีย ( Puglia ) ทางภาคใต้ของประเทศอิตาลี หากเราดูแผนที่ประเทศ อิตาลีซึ่งมีลักษณะเหมือนรองเท้าบูท ซานโจวานนี โรตอนโดอยู่ตรงส่วนที่เป็นสันของส้นรองเท้านั่นแหละ เป็นเมือง ที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์ สามารถย้อนไปถึงศตวรรษที่ 11 ซึ่งชาวเมืองส่วนใหญ่เป็นชาวปีเจียน หลังจากกลับใจเป็นคริสตชนได้ตั้งชื่อเมืองตามนามนักบุญยอห์น (San Giovanni) เพื่อเป็นองค์อุปถัมภ์ ส่วนคำว่า “โรตอนโด” เรียกขานตามลักษณะของโบสถ์เล็กๆ หลังแรกที่สร้างอุทิศแด่ท่านนักบุญซึ่งมีลักษณะกลมมน (Rotondo)

 

 

       คุณพ่อแซร์โจ ได้พาคณะของพวกเราเข้าทางประตูข้างของอารามไม่ต้องเบียดเสียดผู้คนที่เข้าแถวยาวเหยียด
ผ่านห้องที่คุณพ่อปีโอเคยอยู่มองเห็นสัญลักษณ์กางเขนสีขาวที่ชั้นสองของอาราม
ถัดไปอีกสองห้องจะเห็นสัญลักษณ์กางเขนสีดำคุณพ่อบอกว่านั่นคือห้องที่คุณพ่อปีโอสิ้นใจ
และได้นำพวกเราเข้าไปยังห้องซาคริสตเตียของวัดแม่พระแห่งพระหรรษทานซึ่งอยู่ติดกันเพื่อเตรียมตัวถวายมิสซาบูชา ขอบพระคุณในเวลา 12.30 น. ส่วนพี่น้องสัตบุรุษที่ไปด้วยคุณพ่อได้จัดให้นั่งตรงที่นั่งด้านข้างพระแท่น
พิธีมิสซาเริ่มต้นด้วยภาษาไทยมีพระคุณเจ้าประธาน ศรีดารุณศีล เป็นประธาน ร่วมกับพระสงฆ์ไทยอีกสิบสององค์
ทำให้เห็นภาพงานเลี้ยงของพระเยซูเจ้ากับอัครสาวกทั้งสิบสองชัดขึ้นท่ามกลางพี่น้องผู้แสวงบุญเต็มวัด พระคุณเจ้า
ได้ทักทายและเทศน์เป็นภาษาอิตาเลียนเพื่อสื่อความหมายกับพี่น้องชาวอิตาเลียนโดยได้เท้าความถึงบทพระวรสาร
ที่พูดถึงนิทานเปรียบเทียบเรื่อง อาณาจักรสวรรค์ เปรียบได้กับกษัตริย์พระองค์หนึ่งซึ่งทรงจัดงานอภิเษกสมรส
ให้พระโอรส ทรงส่งผู้รับใช้ไปเรียกผู้รับเชิญให้มาในงานวิวาห์ แต่พวกเขาไม่ต้องการมา โดยอ้างความจำเป็น
เร่งด่วนสารพัด

        พระคุณเจ้าได้กล่าวตอนหนึ่งว่า “ในชีวิตของคนเรามีสิ่งที่สำคัญกับสิ่งจำเป็นเร่งด่วน สิ่งที่สำคัญได้แก่ความรอดนิรันดร ส่วนสิ่งจำเป็นเร่งด่วนได้แก่หน้าที่ความรับผิดชอบต่างๆ ที่แต่ละคนมี แต่ที่สุดเราจะต้องเลือกสิ่งที่สำคัญที่สุดได้แก่ ความรอดนิรันดร เหมือนอย่างพวกท่านทั้งหลายได้เลือกสิ่งสำคัญด้วยการมาที่นี่ แทนที่จะเลือกสิ่งจำเป็นเร่งด่วนมากมายที่ต้องทำ” ยังความประทับใจและเรียกเสียงปรบมือจากทุกคนในวัดอย่างยาวนาน พิธีมิสซาได้ดำเนินต่อไปในภาคภาษาอิตาเลียน และได้รับเสียงปรบมืออีกครั้งเมื่อพระคุณเจ้ากล่าวอวยพรปิดพิธี

 

ชีวิตของคุณพ่อปีโอ

        นักบุญปีโอแห่งปิเอเตรลชินา หรือที่เรียกกันติดปากว่า “คุณพ่อปีโอ” ( Padre Pio) เกิดเมื่อวันที่ 25
พฤษภาคม ค.ศ. 1887 ที่ปิเอเตรลชินา(Pietrelcina) เมืองเล็กๆ ในอัครสังฆมณฑลเบเนเวนโต (Benevento)
เขตปูเลียทางภาคใต้ของประเทศอิตาลี เป็นบุตรของ กราซีโอ มารีโอ ฟอร์โจเน(Grazio Mario Forgione) กับ
มาเรียจูเซปปา เด นุนซิโอ(Maria Guiseppa de Nunzio) บิดามารดาได้พาไปรับศีลล้างบาปในวันต่อมา
ที่วัดแม่พระแห่งทูตสวรรค์ (La Madonna degli Angeli) ใกล้บ้าน โดยได้ชื่อว่า “ฟรันเชสโก”(Francesco)
ตามชื่อของพี่ชายที่ตายตั้งแต่ยังเล็ก มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน พี่ชายหนึ่งคนชื่อ มิเกลเล (Michele)
และน้องสาวอีกสามคนคือ เฟลิชิตา (Felicita) , เปลเลกรินา(Pellegrina) และกราเซีย (Grazi a)

         ครอบครัวฟอร์โจเน เป็นคริสตชนที่ศรัทธาและเคร่งครัดไปร่วมพิธีมิสซาทุกวัน สวดสายประคำร่วมกันทุกคืน
และอดเนื้ออาทิตย์ละสามวันเพื่อถวายเกียรติแด่แม่พระแห่งภูเขาคาร์เมล แม้ว่าบิดามารดาจะอ่านหนังสือไม่ออก
แต่รู้พระคัมภีร์ดีมาก จดจำได้ขึ้นใจและเล่าเรื่องราวในพระคัมภีร์ให้ลูกๆ ฟังเป็นประจำ ทำให้เมล็ดพันธ์แห่งความเชื่อ
ได้รับการปลูกฝังในตัวของเด็กชายฟรันเชสโกตั้งแต่ยังเล็ก ขณะอายุได้ห้าขวบได้ปวารณาตัวที่จะอุทิศตน
เพื่อพระเยซูเจ้า อายุ 12 ปี ได้รับศีลมหาสนิทและศีลกำลัง มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเป็นพระสงฆ์
         ต่อมา ได้เข้าคณะภราดาน้อยกาปูชินที่มอร์โคเน ( Morcone) อายุได้ 16 ปีได้สวมเครื่องแต่งกาย
ของคณะกาปูชิน เมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1903 และเข้าเป็นโนวิส โดยได้ชื่อว่า “ปีโอ” (Pio)
เพื่อเป็นเกียรติแด่นักบุญปีโอที่ 5 องค์อุปถัมภ์ของเมือง และเป็นที่รู้จักในชื่อ “ปีโอ” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

          ภราดาปีโอ ได้ปฏิญาณตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1904 จากนั้นได้เดินทางไปเมืองอัสซีซี
เพื่อศึกษาและเตรียมตัวเป็นพระสงฆ์และได้ปฏิญาณตนตลอดชีพที่นั่นเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1907
หลังเรียนจบได้บวชเป็นพระสงฆ์เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1910 โดยพระอัครสังฆราชเปาโล สกิโนซี(Paolo
Schinosi ) ที่อาสนวิหารเบเนเวนโต ต่อมาเนื่องจากมีปัญหาด้านสุขภาพจึงได้พักอยู่กับครอบครัวจนถึงปี ค.ศ. 1916
เดือนกันยายนปีเดียวกันได้ถูกส่งตัวมาอยู่ที่อารามที่ซานโจวานนี โรตอนโด และอยู่ที่นั่นจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต

 

เวนิช เมืองท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อของอิตาล        ชมภาพอาทิตย์ใบลานที่กรุงโรม

ฉลองปัสกาที่กรุงโรม

ชีวิตไกลบ้าน...ที่กรุงโรม